H ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ KAI ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ, ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΟΣ ΦΟΝΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΪΕΣ.

Κοινοποιώ τιμής ένεκεν δύο επίκαιρα ποιήματα του μεγάλου λαϊκού ποιητή της Κύπρου, αδελφικού μου παιδικού φίλου και συμμαθητή, ΑΝΤΩΝΗ ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΑΠΑ από το Κίτι Λάρνακας – Κιτίου. ( Με την έγκριση του) Αντώνης Αντωνάς.

Ελλάδα μας κουράγιο Ελλάδα μας περήφανη, Ελλάδα τιμημένη, Ελλάδα μας που πρόσφερες το φως στην οικουμένη Εσύ στον κόσμον έδωσες πρώτη πολιτισμόν και σου αξίζει να δεχτείς απ’όλους σεβασμόν. Κι’αν πέρασες κακοχρονιές, σκλαβιάν και καταιγίδες έμενες πάντα ζωντανή, μας έδινες ελπίδες . Σήμερα όμως προσπαθούν κάποιοι να σ΄αφανίσουν και μ’έναν τρόπον άδοξον τα φώτα σου να σβήσουν. Μα όσον και να προσπαθούν δεν θα τα καταφέρουν τα ύπουλα τους σχέδια σε πέρας να τα φέρουν. Φάρος θα μείνεις πάντα σου να φέγγεις στους αιώνες και δεν θα κατορθώσουνε ν’αλλάξουν τους κανόνες. Να ξέρεις πως Ελλάδα μας θα έχεις στο πλευρό σου πάντα τους Κύπριους αδελφούς που θέλουν το καλό σου. Τους κύπριους που σ’είχανε πάντα συμπαραστάτη στήριγμαν, αποκούμπην τους, αληθινόν προστάτη. Είναι δική μας η σειρά αδέλφια να προσφέρουμεν στα δύσκολα προβλήματα παρηγοριάν να φέρουμεν Εμπρός Ελληνοκύπριοι, εμπρός να βοηθήσουμεν λίγον από το χρέος μας , μ’αγάπην να ξοφλήσουμεν .

Κράτα Ελλάδα μας γερά. Κάθομαι, συλλογίζομαι στ’αλήθεια κι απορώ και ζητώ να μ’ απαντήσουν μ’έναν τρόπο σοβαρό αν συμβαίνουν στην Ελλάδα όσ’ ακούω και θωρώ και γιατί τη σέρνουν κάποιοι σ’ένα δύσκολο χορό. Εσένα που ανάδειξες πολιτισμόν Ελλάδα με την λαμπρήν κι’ αθάνατη την ένδοξη σου δάδα, αντί να σε προσέχουνε και να σ’ευχαριστήσουν, τώρα ζητάνε αφορμή για να σ’εξαφανίσουν. Αυτό που δεν κατάφεραν με πόλεμο πριν χρόνια να το πετύχουν προσπαθούν <τ’ άξια=""> τους εγγόνια. Σήμερα όμως δυστυχώς έχουν μαζί τους κι άλλους, κάποιους που κάνουν τους τρανούς αλλά και τους μεγάλους. Κράτα Ελλάδα μας γερά και δεν θα καταφέρουν τα ύπουλα τους σχέδια σε πέρας να τα φέρουν. Πάντα θα μένεις ζωντανή να φέγγεις στους αιώνες, όσον κι αν προσπαθήσουνε ν’αλλάξουν τους κανόνες. Του Ποιητή – Συγγραφέα Αντώνη Γαβριήλ Παπά.

Θρῆνος τῆς Κωνσταντινουπόλεως ( Δημοτικό, μάλλον Κυπριακό με λέξεις και ιδιωματισμούς Κυπριακής ποιητικής διαλέκτου,) Ἐκείνη ἡ μέρα ἡ σκοτεινή, ἀστραποκαϊμένη τῆς τρίτης τῆς ἀσβολερῆς, τῆς μαυρογελασμένης, τῆς θεοκαρβουνόκαυστης, πουμπαρδοχαλασμένης, ἔχασε μάνα τὸ παιδὶ καὶ τὸ παιδὶν τὴ μάναν, καὶ τῶν κυρούδων τὰ παιδιὰ ὑπᾶν ἀσβολωμένα, δεμένα ἀπὸ τὸ σφόνδυλα ὅλα ἁλυσοδεμένα δεμένα ἀπὸ τὸν τράχηλον καὶ τὸ οὐαὶ φωνάζουν. μὲ τὴν τρομάραν τὴν πολλήν, μὲ θρηνισμὸν καρδίας· [...] νὰ πᾶτε ὅλοι κατ᾿ ἐχθρῶν, κατὰ τῶν Μουσουλμάνων, καὶ δεῦτε εἰς ἐκδίκησιν, τρέχετε μὴ σταθῆτε, τὸν Μαχουμέτην σφάξετε, μηδὲν ἀναμελεῖτε, τὴν πίστιν των τὴν σκυλικὴν νὰ τὴν λακτοπατῆτε. [...] ὤ, Κωνσταντῖνε Δράγαζη, κακὴν τύχην ὁποῦ ῾χες, καὶ τί νὰ λέγω, οὐκ ἠμπορῶ, καὶ τί νὰ γράφω οὐκ οἶδα, σκοτίζει μου τὸ λογισμὸν ὁ χαλασμὸς τῆς πόλης. ________________________________________

Ηταν 1η Απριλίου Ηταν πρώτη Απριλίου της ΕΟΚΑ η αρχή που ακούστηκε στη Κύπρο η φωνή του ΔΙΓΕΝΗ.  Και στον ήχο της φωνής του έτρεξε η λεβεντιά για ν” αρχίσουνε τη δράση εις της Κύπρου τα βουνά Μούσκος, Δράκος , Αυξεντίου, Μάτσης και Καραολής δώσανε με τόσους άλλους τη νεάνική ζωή Μα απ όλους τους λεβέντες πιο τρανός πιο δυνατός ήτανε ο Αυξεντίου της ΕΟΚΑ υπαρχηγός.  Δεν μπορει κανένας τόπος να μην ελευθερωθεί οταν κάθε παλληκάρι τρέχει να θυσιαστή Με το αίμα των ηρώων και με γράμματα χρυσά έχουν γράψει στις σελίδες την γλυκιά μας λευτεριά.

Ίδετε google.

Ο έσχατος ανεπανάληπτος επικός αγώνας του Ελληνισμού - Κύπρος ΕΟΚΑ 55-59.

Τα όπλα της ΕΟΚΑ, η Ελληνική μεραρχία και οι S 300. ( Για να μαθαίνουν την πρόσφατη ιστορία μας οι νέες γενιές )

 

 

Τιμητικό αφιέρωμα στον φίλτατο θρυλικό τομεάρχη της ΕΟΚΑ 55-59, ΡΕΝΟ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ τον ΡΩΜΑΝΟ ΤΗΣ ΠΙΤΣΙΛΙΑΣ, στο Δ΄Μέρος.

Γράφει ο φίλτατος Dr Ηρακλής Ζαχαριάδης Πρόεδρος, Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδος. ΕΠΟΚ www.epok.gr

Βιβλίο ΕΣΧΑΤΗ ΙΚΕΣΙΑ. Ηρακλής Ζαχαριάδης.

Αγαπητέ Αντώνη, σου κοινοποιώ την αντικειμενική μου άποψη, για το βιβλιο σου ΕΣΧΑΤΗ ΙΚΕΣΙΑ, που το διάβασα σε τρείς ώρες ...

" Ο συγγραφεας κινείται άνετα μεσα στον Ελληνοκυπριακό χώρο και χρόνο.Απλώνει τα χερια του και τις μνήμες του στην περιπετεια και στα τόσα βασανα του λαού μας , που πέρασε και ανασύρει ζωή, πατριωτική, σφριγηλή, κοινωνική ακόμη και με αποκαλύψεις απο την ιστορία του 1821 1912 1940 1955-59, 1963 1974....γεμάτη πόνο και αγώνες οραματισμούς και παλη για το ανθρωπινότερο και το δίκαιο. Με ενα θετικό ρεαλιστικό λόγο μεταφέρει όλη του την κοινωνική ειλικρίνεια. Με πολύ συναισθηματισμό και αγωνία για την πατρίδα του, η γραφή του τον προδίδει και αποκαλύπτει  ένα αγνό ειλικρινή Έλληνα πατριώτη.

Συγκινήθηκα μια και ζούσα μαζί του, όση ώρα διάβαζα, γιατί περιγράφει και την δική μου ζωή. Ένας συγραφέας, που σε συγκινεί σε υπέρτατο βαθμό με την μεγάλη του ψυχραιμία και πατριωτισμό.

Δεν γνωρίζω, αν μπορούσα να γράψω με μιά τόση ιδιαιτερότητα, αν θα έγραφα ένα τέτοιο σπουδαίο ιστορικό βιβλίο.

ΚΑΙ ΟΜΩΣ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΥΤΟΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ.

ΕΥΓΕ!

Εγώ το βιβλίο αυτό θα το ντύσω με δέρμα, για να το τοποθετήσω στην θέση, που του αρμόζει στην βιβλιοθήκη μου, για να το έχουν ιστορική παρακαταθήκη τα εγγονια μου !!!

ΝΑ ΤΟ ΑΝΟΙΓΩ ΣΥΝΕΧΩΣ ΟΤΑΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΚΑΤΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕΛΕΤΟΥΝ  ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΙ ΠΕΡΑΣΕ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΓΕΝΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΗ ΠΙΚΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΙΚΟΣ ΒΡΑΧΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΣΧΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ .....

ΕΝΑ ΘΕΡΜΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΤΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΣ!."

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΟ.

Ηρακλής Ζαχαριάδης

Ενδιεκτικά σχόλια περί Ιστορικών βιβλίων στο Γ' Μέρος.

 Ο/Η ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ είπε... Οφείλω να πω αγαπητέ φίλε Αντώνη, πως είναι πάντα ιδιαίτερη τιμη για μενα να αναρτω τα υπεροχα άρθρα σου στο ιστολογιο μας, ανεβάζοντας κατακόρυφα την ποιότητα αλλα και την ουσία της θεματολογίας μας. Αλλωστε σε θεωρω έναν από τους πλεον σπουδαίους Ελληνες συγγραφείς της Κύπρου μας. Καλε μου φιλε μας συνδέει η αγαπη για την πατρίδα και για την ιστορία μας και παντα αυτα τα άρθρα που μαθαίνουν κυρίως στα νέα ελληνοπουλα την ιστορία της πατρίδας μας (την οποια θεωρω μία και ενιαία για Ελλάδα και Κυπρο) ,ειναι πολυτιμα και μοναδικα... Σε ευχαριστω για ολα. 12 Φεβρουαρίου, 2021 21:25

Γράφει ο διαπρεπής φίλος συγγραφέας πατριώτης Γιώργος Παπαθανασόπουλος:

Συγκλονιστικά τα όσα αναφέρετε και άγνωστα στους πολλούς και σε εμένα. Σας ευχαριστώ.

Συγχαρητήρια.

Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος 

Αγαπητέ κ. Αντωνά, Θέλω να σας συγχαρώ για το βιβλίο "ΕΣΧΑΤΗ ΙΚΕΣΙΑ" που είχατε την καλωσύνη να μου αποστείλετε. Από τα πολύ λίγα κείμενα που διάβασα, αντιλήφθηκα ότι πρόκετιαι για αξιόλογο συγγραφικό έργο μεγάλης εθνικής σημμασίας και το αποτέλεσμα οφειλομένου καθήκοντος προς τον αδικοχαμένο αδελφό σας. Γιώργος Ερωτοκρίτου.

I'm a paragraph. Click here to add your own text and edit me. I'm a great place for you to tell your story and let your visitors know a little more about you.

Αγαπητέ κύριε Αντωνά, Το υπέροχο βιβλίο σας ήρθε στη Θεσσαλονίκη προ μερικών ημερών. Είναι έργο εξαιρετικό, πολύ καλογραμμένο, πολύ πατριωτικό, με στοιχεία και με σαφείς θέσεις. Είναι όντως πολύτιμο. Και από ότι βλέπω ετοιμάζετε και Β' Τόμο! Να είστε καλά. Θα ήθελα να μιλήσουμε στο ραδιόφωνο για την Κύπρο, με βάση το βιβλίο σας, αλλά από όσο κατάλαβα υπάρχουν κάποιες δυσκολίες; Ευχαριστώ θερμά για το βιβλίο. PhD.PROF..Maria Negreponti-Delivanis

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

τ. Πρύτανης Πανεπιστημίου Μακεδονίας 

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΠΑΡΓΑ www.parga.com.cy και μέσω ιστοσελίδας www.ledrastory.com Επικοινωνία: Ε΄ Μέρος ή ant.antonas@gmail.com

ΕΣΧΑΤΗ ΙΚΕΣΙΑ και ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΚΥΠΡΟΣ.

Δύο ιστορικά βιβλία πρόσφατης έκδοσης, με ντοκουμεντα πρώτης δημοσίευσης, ανιχνεύσεις, αφηγήσεις βετεράνων πολεμιστών, ιστορικές αναδρομές, λυρικά και επικά αφηγήματα και ποιήματα - αφιερώματα που τιμούν τους αγώνες του Ελληνισμού και κατά προέκταση και της Ελληνικής Κύπρου.

600 και 510 Σελίδων.

Γραμμένα στην απλή γλώσσα της αλήθειας και των πραγματικών ιστορικών γεγονότων, που σημάδεψαν την ένδοξη πορεία του Ελληνισμού ανά τους αιώνες, αλλά ταυτόχρονα άφησαν και μαύρες κηλίδες Εθνικών καταστροφών στο παρελθόν, αλλά και πρόσφατα, λόγω της προδοσίας και άλωσης της Ελληνικής Κύπρου, από Τούρκους βαρβάρους εισβολείς ....

ΘΑΡΣΕΙ. ΛΕΓΩΝ Τ' ΑΛΗΘΕΣ, ΟΥ ΣΦΑΛΕΙ ΠΟΤΕ.

ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. (Υπό έκδοση)

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΝΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ. 1200 σελ.  ( Δύο τόμοι.)

Σημείωση:

Περί τα 700 άρθρα του Αντώνη Αντωνά έχουν δημοσιευθεί μέχρι σήμερα Πανελλαδικά στις μεγαλύτερες έγκυρες Ελληνικές ιστοσελίδες και ΜΜΕ απόδημου Ελληνισμού. Ευχαριστούμε όλες τις πατριωτικές ιστοσελίδες που φιλοξενούν τα ιστορικά άρθρα τιμώντας τον Ελληνισμό και απολογούμαστε που δεν τις αναφέρουμε όλες.

Κάτε search google και ίδετε ενδεικτικά άρθρα π.χ.:

Αντώνης Αντωνάς olympia.gr, koukfamily.gr, palo.gr, ethnegersis. blogspot,com, efepress.gr, thesecretrealtruth.gr, Aντωνης Αντωνάς ετικέττα, vatolakiotis.blogspot.com, pitouromanou.blogspot.com,  κ.ά.π.

ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΚΥΠΡΑΙΩΤΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΣΕΣ. ( Το αφιέρωμα βασίζεται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα.) *ΜΑΡΙΑ – ΑΡΝΑΛΔΑ -ΒΑΛΕΣΑΝΔΡΑ ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗ, Η ΚΥΠΡΑΙΩΤΙΣΣΑ ΗΡΩΪΔΑ. Γράφει, ο Εθνικός μας Ποιητής Βασίλης Μιχαηλίδης. Η Αρνάλδα, η Βαλεσάνδρα επί του πλοίου ….. ( Απόσπασμα.) Η Αρνάλδα εκ του γένους των Συγκλητικών γενναία, Ηρωίς πασών η πρώτη και ως άγγελος ωραία.. Είδε πλήρη τα ιστία έτοιμα προς πλούν τα πλοία, Κι΄ εντελώς απελπισθείσα έλεγε μετά δακρύων, Κάλλιον εις τον αέρα με το πύρ να τιναχθώμεν, Κάλλιον εις τον πυθμένα της θάλασσας να πνιγώμεν, Παρά μιαν στιγμήν ζώσαι κ έχουσαι του Μουσουλμάνου. Πλούτη δόξαν κ ευτυχίαν εις ανάκτορο Σουλτάνου Μαρία Συγκλητική του Αντώνη Αντωνά. ΕΠΙΚΟ ΚΑΙ ΛΥΡΙΚΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΦΗΓΗΜΑ.. Η Κυπριώτισσα, ηρωϊδα Μαρία Συγκλητική, η Αρνάλδα Ρουχιά, Ρενάλδα Βαλεσάνδρα, κόρη, ωραιοτάτη, του Κύπριου ευγενούς Ρουχιά κόμη, που στα μάτια της μπροστά οι Τούρκοι, εσφάγιασαν και το αχνίζων αίμα του έρρεε ακόμη… Σκλάβα με άλλες σκλαβοπούλες και Σκλαβόπουλα, οι Τούρκοι την επήραν, την βασάνισαν, αλλά δεν λύγισε για να τους προσκυνήσει. Χριστιανή, παρέμεινε, χωρίς ν΄ αλλαξοπιστήσει. Στ΄ αμπάρια των τουρκικών πλοίων, στην Αμμόχωστο, την ερίξαν, που στης Τουρκιάς τα σκλαβοπάζαρα θ΄αρμενίζαν. «Και εντελώς απελπισθείσα έλεγε μετά δακρύων, κάλλιον εις τον αέρα με το πυρ να τιναχθώμεν, κάλλιον εις τον πυθμένα της θάλασσας να πνιγώμεν.» Το χέρι της, σαν να όπλισε το πνεύμα του Κανάρη, π΄ αντάξια του φάνηκε τις κρίσιμες τις ώρες. Και αφού οι σκλαβωμένοι Κύπριοι, μετά χαράς ηρωικά και μ΄ αυτοθυσία , δεχτήκαν ολοκαύτωμα να γένουν και θυσία, η Αρνάλδα έκλεψε, στο χέρι πήρε δάδα, αερινά, πετούσε σαν νεράιδα και με μεγάλη χάρη. Στην μπαρουταποθήκη τους έφτασε, ξοπίσω της δεκάδες Τούρκοι την κυνηγούσαν, μ΄ άγιο χέρι ασπίδα την προστάτευε, όταν την Μαρία, Αρνάλδα πυροβολούσαν. Την δάδα μέσα πέταξε, στάχτη όλα γίναν. Την ναυαρχίδα του Πιαλέ Πασά και τα τουρκικά πλοία ανατίναξε, με τους χιλιάδες Τούρκους μέσα. Οι στάχτες των νεκρών Κυπρίων μαζί με, της πανώριας Μαρίας, στα ουράνια ανεβήκαν, στο πάνθεο των εθνομαρτύρων εκεί αναγεννηθήκαν, απ΄ τα δεσμά των Μωαμεθανών απελευθερωθήκαν, δεν έσκυψαν το κεφάλι, θυσία γίναν, δεν σκλαβωθήκαν …. Σ΄ άσβεστες ιερές λαμπάδες, μετουσιωθήκαν , η ηρωική Αρνάλδα, μαζί με τις Κυπραιώτισσες, πανώριες σκλαβοπούλες και τους λεβέντες, Κυπραιώτες σκλάβους θεού ευλογία λάβανε και θεία χάρη. Μια νύχτα σκοτεινή και οργισμένη, που τ΄ ολόγιομο της Κύπρου, πανσέληνο φεγγάρι, κρύφτηκε, με λυγμούς οδύνης και ντροπής, να μην το θωρεί κανένας. Η λύτρωση με τον θάνατο και την θυσία, στους σκλαβωμένους, αιώνια έδωσε, Λευτεριά και στην Ελληνική Κύπρο Αθανασία…

Του Αντώνη Αντωνά. ΕΣΥ, αδελφέ Έλληνα, σαν ο δρόμος σου, στη Κύπρο σ΄ οδηγήσει, μαζί σου φέρε, τον «Κάλχα», που την Κύπρο, εθυσίασε και ποτέ στα ματωμένα κυπριακά, χώματα, το πόδι δεν επάτησε, για να εξιλεωθεί, να προσκυνήσει, φόρο τιμής ν΄ αποδώσει και να τα τιμήσει. Και όταν ο θύτης Αρχιερέας, ρωτήθηκε, στη πολύπαθη Κύπρο, αν θα πάει, ρητά αρνήθηκε και από ντροπή, τύψεις, αλλά κι΄ οδύνη, έσκυψε το κεφάλι….. Λευτεριάς και αυτοθυσίας, θα βρεις, μονοπάτια, μοναχικέ Έλληνα αδελφέ, που από μακριά ήρθες, Ελληνικές σημαίες, από σφαίρες, διάτρητες, φθαρμένες, μισοσβησμένα συνθήματα της Ένωσης, σ΄ ερειπωμένα μετερίζια, αντίστασης κι΄ ελευθερίας. Τα μονοπάτια οδηγούν σε Θερμοπύλες, στα «ελεύθερα φυλακισμένα μνήματα».

Και όταν διαβάτη Έλληνα θα φτάσεις, στα ιερά μνήματα τα φυλακισμένα, σ΄ αυτόν της Κύπρου τον ιερό χώρο, την αγχόνη κοίταξε και εσύ κατάμματα, τους σταυρούς, των ηρώων Κυπραίων άγγιξε, της ΕΟΚΑ, τ΄απελευθερωτικού αγώνα, που με όραμα την ΕΝΩΣΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, υπέρ βωμών και εστίων θυσιαστήκαν, με τον Εθνικό Ύμνο και το ΕΛΛΑΣ …ΚΥΠΡΟΣ …ΕΝΩΣΗ, και τά ύστατα τους ξεψυχισμένα λόγια ακουστήκαν. Σε γρανιτένιες πλάκες τα κατέγραψε η Ελληνική Ιστορία. Δεν θ΄ αντέξεις, θα λυγίσεις, ρίγη, αναφυλητά, τα δάκρυα σου ποτάμια, λάβας θα ρέουν, θα σε καίνε, θ΄ αχνίζουν πέφτοντας στο καθαγιασμένο χώμα των θαμμένων ηρώων. Και νοερά θα ακούς, τα ποιήματα τους, π΄ απάγγελλαν και τα εμβατήρια, π΄ αλύγιστα περήφανα τραγουδούσαν.., ακόμη και στο ικρίωμα, δεν λυγούσαν, όταν την νεκρική θηλειά, τους περνούσαν. Και τον εθνικό ύμνο θ΄ ακούς, που τις τελευταίες τους στιγμές, στα χείλια είχαν και υμνούσαν…. Και όταν αδελφέ Έλληνα, στην μητέρα πατρίδα, επιστρέψεις …. « Ω Ξειν αγγέλλειν…. τοις Ελλήσι(ν) ότι τηδε κείμεθα..» και η Ελληνική η Κύπρος αν και εγκαταλείφθηκε, ποτέ της δεν λιποψύχισε ποτέ της δεν γονάτισε..» Και αν γονατούσε καμιά φορά, τους ήρωες της, ήθελε να κατευοδώσει και τιμήσει… Ελληνικές Θερμοπύλες φύλαξε, ..τοις κείνων ρήμασι πειθόμενη…», πάντα με ηρωισμό και αυτοθυσία, μόνη κ΄ έρμη, χρυσοπράσινο φύλλο, των κυμάτων έρμαιον ριγμένο, στο φουρτουνιασμένο μακρινό πέλαγος, της ανά τους αιώνες Ελληνικής Μεσογείου…

I

ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 1963. ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ. Γράφει ο Αντώνης Αντωνάς Μια παιδική Χριστουγεννιάτικη ιστορία, που με συγκινούσε από μικρό παιδάκι, ήταν η πασίγνωστη του Hans Christian Andersen, που μιλά για τα όνειρα και τις γιορτινές προσδοκίες και ελπίδες ενός κοριτσιού, που αντιμετωπίζει τον επικείμενο του θάνατο, μέσα στους παγωμένους δρόμους ενώ οι άνθρωποι γιόρταζαν στα στολισμένα τους σπίτια, κοντά στο τζάκι… Πουλούσε σπίρτα το φτωχό κοριτσάκι και στην προσπάθεια του να ζεσταθεί άναψε ένα και το άπλετο του φως την ζέστανε και της έφερε οράματα αγάπης, χριστουγεννιάτικα στολισμένα δέντρα…. και η μικρή με το φωτισμένο προσωπάκι ξεψύχησε παγωμένη, στη μέση του δρόμου, με ένα γαλήνιο ανεπανάληπτο παιδικό χαμόγελο…. Αφήνοντας πίσω της ιερά διδάγματα ανθρωπιάς και Χριστουγεννιάτικης αγάπης, ελπίδας και ειρήνης…. Πραγματικά ο Andersen με το διήγημα του αυτό δίνει διδάγματα ανθρωπιάς και απεικονίζει μια συγκινητική πραγματικότητα, που πρέπει όλοι να αφουγκραστούμε μεγάλοι και μικρά παιδιά και να απλώσουμε φιλόπονα και στοργικά τα χέρια σε όλα τα δυστυχισμένα αλλά και ηρωϊκά παιδιά που μας διδάσκουν σαν μεγάλοι φιλόσοφοι ανεπανάληπτα διδάγματα με τις αξιέπαινες τους πράξεις στον αγώνα της ζωής τους όλης…… Ας μας διηγηθεί εν συντομία και ο Άγιος Βασίλης της Κύπρου μια άλλη διδακτική ιστορία παιδική που, βασίζετε σε απόλυτα πραγματικά γεγονότα με διαφορετικό σενάριο….που αφήνει και αυτή ιερά και ανεπανάληπτα διδάγματα….από παιδάκια μικρούς ήρωες και ηρωϊδες…. Μια φορά και ένα καιρό τα Ματωμένα Χριστούγεννα του 1963 στην Κύπρο…. Η μικρή Αγγελίνα Γιωργούλλα ήταν 12 χρονών, όταν κακά ξωτικά ήρθαν στο όμορφο χωριό της την Ομορφίτα, ένα προάστιο της Λευκωσίας, για να την διώξουν με την οικογένεια της από το πατρικό τους σπίτι…. Φίλοι πολλοί κατέφθασαν για να υπερασπιστούν και την οικογένεια της μικρής Γιωργούλλας, αλλά και των άλλων αθώων παιδιών… Η μικρούλα ηρωίδα μεταμορφώθηκε σε άγγελο των υπερασπιστών της…., που πολεμούσαν τα διαβολικά ξωτικά …. Πανέξυπνη, μικρόσωμη, ευκίνητη και με ιδιαίτερο θάρρος μαζί με άλλα παιδάκια περνούσαν μέσα από τα λαγούμια και τις στοές που οδηγούσαν στα μετερίζια των φίλων, όπου με τόλμη πολεμούσαν και έδιωχναν τους βάρβαρους καλικαντζάρους…. Τους μετέφερε τροφή, όπλα, σφαίρες και αψηφούσε τις ομοβροντίες που έπεφταν γύρω της… Τραγουδούσε Χριστουγεννιάτικους ύμνους ..επι γης ειρήνη…. τραγουδούσε εμβατήρια…, τον εθνικό ύμνο…. Και αγέρωχη όρθια αέρινη νεράϊδα, περνούσε ανάμεσα στα χαλάσματα μέχρι να φτάσει στους αγαπημένους της υπερασπιστές…, που την λάτρευαν σαν δικό τους παιδί… Δυστυχώς για την μικρούλλα Γιωργούλλα το μοιραίο δεν άργησε να έρθει …..όσον και αν την προστάτευε ο θεός…, ήταν παράτολμη…, πετούσε σαν περιστέρι και τραγουδούσε…, με χαμόγελο αγγέλου… που εμψύχωνε τους αγωνιστές…., γαλήνη και θάρρος τους πρόσφερε… τις αιματοβαμμένες αυτές Άγιες μέρες…… . 

Μικρή μας αγγελίνα, αγάπη μας, παιδί μας που πας με τόσο θάρρος μέσα σε κόλαση φωτιάς και σιδήρου… Και όμως αψηφώντας τους πολυβολισμούς των κακών ξωτικών (Τούρκων) η μικρή άφοβη νεράϊδα μπαίνει σε διασταυρούμενα πυρά…. έπρεπε να δώσει τρόφιμα και πυρομαχικά στους πεινασμένους και άοπλους υπερασπιστές της, που τους ώφειλε ευγνωμοσύνη και αγάπη……Βγαίνει από το λαγούμι και τρέχει σαν ζαρκάδι ανάμεσα στους καπνούς και τη φωτιά, φορτωμένη στο αδύναμο σωματάκι της τα τρόφιμα και τα πυρομαχικά…. Την έχασε ακόμη και αυτό το Άγιο χέρι που ήταν η ασπίδα της όλες αυτές τις μέρες….. Οι Τούρκοι από απέναντι την εντοπίζουν και καθώς και άλλες φορές προσπάθησαν να δολοφονήσουν το παιδί φάντασμα…. την πολυβολούν άγρια…., φτάνει τρεκλίζοντας στο ελληνικό φυλάκιο…., ματωμένη η καρδούλα της…, αιματόβρεκτο το σωματάκι της …., πέφτει στα χέρια των εθελοντών…, πέφτει ηρωικά μαχόμενη…, ψέλνοντας τον Εθνικό Ύμνο… για την Λευτεριά της πατρίδας της και αφήνει την τελευταία της πνοή… η γαλήνη απλώνετε στο αγγελικό της παγωμένο προσωπάκι… Ένας άγγελος επί της γής…. τα δάκρυα των εθελοντών πυρακτωμένα καίνε τα άγια χώματα… Ο θάνατος της αγαπημένης τους μικρής Γιωργούλλας τους δίνει δύναμη και κουράγιο …. Τις επόμενες μέρες, το θείο πνεύμα της αδικοχαμένης μας αγγελίνας οδηγεί τους ήρωες εθελοντές και κατατροπώνουν τα κακά ξωτικά, τους βάρβαρους καλικάντζαρους, που μόλυναν και τα Χριστούγεννα μας και τα ιερά μας χώματα… Το πνεύμα και η θυσία της αγαπημένης Γιωργούλλας μέχρι σήμερα πλανάται αθάνατο στους έρημους δρόμους του αγαπημένου της χωριού και δίνει μηνύματα Λευτεριάς και αυταπάρνησης…. Η μικρή ηρωίδα αγγελίνα Γιωργούλλα συνάντησε στα ουράνια όλα τα Κυπριόπουλα παιδιά της Λευτεριάς. που έχυσαν το παιδικό τους αγνό αίμα για να ποτίσουν το δέντρο της Λευτεριάς της Κύπρου… Δεν ήταν λίγα… Την υποδέχτηκαν στον παιδικό Παράδεισο επίσης οι Άγγελοι …ο 16χρονος Γεώργιος Ψαράς που και αυτός καθώς βοηθούσε τους εθελοντές Τούρκος ελεύθερος σκοπευτής τον πυροβολεί στο στήθος…. Ο Γιώργος «έφυγε» την προηγούμενη μέρα στις 23/12/1963…. Την υποδέχεται ο μικρός 7 χρονος ήρωας Δημητράκης Δημητριάδης….καί άλλα παιδάκια ψέλνοντας Χριστουγεννιάτικους ύμνους.. ήταν όλα τα παιδιά εκεί που μεταμορφώθηκαν σε αγγέλους τα ματωμένα Χριστούγεννα του 1963…., που οι Τούρκοι βεβήλωσαν για ακόμη μια φορά… Το αθώο παιδικό αίμα στίγμα παραμένει μέχρι σήμερα στα ματοβαμμένα τους χέρια… Τα παιδιά μας, τα παιδιά της ηρωικής Κύπρου…, έκαναν Χριστούγεννα αγκαλιά με τον στοργικό πατέρα όλων τον Χριστό…. και γύρω τους οι Άγγελο του Παραδείσου…. έψελναν Χριστουγεννιάτικους ύμνους και τραγούδια… πλήθος στρατιάς ουρανίου έψαλλε και υμνούσε τον Θεό και έλεγε ΔΟΞΑ ΕΝ ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ… 

Το τελευταίο αναμμένο σπίρτο έγινε δάδα άσβεστη Ελευθερίας στα παιδικά χέρια της Γιωργούλλας μας και των άλλων αδικοχαμένων παιδιών μας….. Ας χύνει άπλετο Χριστουγεννιάτικο θείο φως για να μας φωτίζει και μας αφήνει εσαεί ιερά διδάγματα σε όλους μας μικρούς και μεγάλους… Τα δάκρυα μας ας ποτίζουν σαν αγίασμα την πονεμένη αιματοβαμμένη ιερή γη της Κύπρου και όλου του Ελληνισμού, για να μεγαλώνουν αειθαλή δέντρα Λευτεριάς… Τα μικρά παιδιά μας δίδαξαν Ιστορία….. ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΑΦΗΓΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΟΤΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΜΟΛΥΝΑΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 1963 ΤΑ ΙΕΡΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΒΟΡΕΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, ΠΟΥ ΕΣΩΣΑΝ ΟΙ ΟΛΙΓΟΙ ΗΡΩΙΚΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ…. Η ΜΙΚΡΗ 12 ΧΡΟΝΗ ΓΙΩΡΓΟΥΛΛΑ, ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΗΡΩΙΚΑ ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΤΗΣ 24ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1963, ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΟΝΑΧΟΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΠΟΥ ΔΙΕΜΕΝΕ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΤΑΣ… ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΑΓΓΕΛΙΝΑ ΜΑΣ ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΜΑΧΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΜΑΣ….. *ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΝΤΩΝΑΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΠΡΟ.

«Θυμάμαι να διασχίζουμεν όλη την ελεύθερη Κύπρο οδικώς, αλλά και να κάνουμε βόλτες στις παραμεθόριες περιοχές της μοιρασμένης Λευκωσίας και να έχει μια ιστορία για τους αγώνες της ηρωϊκής Κύπρου για ΕΝΩΣΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σε κάθε της γωνιά. Σημάδια από σφαίρες, βλήματα και μισοσβησμένα συνθήματα για Ένωση και Ελευθερία, διακρίνονται ακόμα σε κάποιους τοίχους, που φανερώνουν την ηρωική αντίσταση του Κυπριακού λαού. Μάχες αυτοθυσίας, μέχρι εσχάτων, τα τελευταία πυρομαχικά, ο εχθρός με τα εκατοντάδες, αεροπλάνα, πλοία, τανκς και τους μυρίους Τούρκους βαρβάρους εισβολείς. Οι λιγοστοί Κύπριοι με αυτοθυσία αντιστάθηκαν με τα κυνηγετικά, τις τσουγκράνες και τον παμπάλαιο οπλισμό του ΒΠΠ…τα «καρυοφίλια». Ιστορίες για ηρωικούς Έλληνες Κύπριους και τους ολίγους Ελλαδίτες αδελφούς εθελοντές που εγκαταλείφθηκαν …. Και προδόθηκαν…. Ιστορίες προδοσίας και εγκατάλειψης, που θα έβαζαν πολλούς στην θέση, που πρέπει να τους κατατάξει η ιστορία…και που θα σταματούσαν για πάντα τις διάφορες εκδηλώσεις αποπροσανατολισμού, που στήνουμε κάθε χρόνο στην Ελλάδα, για να ξεχνάμε σιγά, σιγά την μεγάλη προδοσία εις βάρος της Ελληνικής Κύπρου το 74. Επιβεβλημένο ιστορικά πλέον, είναι να γίνονται εκδηλώσεις μνήμης και Εθνικής Ευγνωμοσύνης για την ηρωική εγκαταλελειμμένη Ελληνική Κύπρο, διότι όπως ανεξίτηλα η ιστορία κατέγραψε, η θυσία αυτής και μόνο, οπωσδήποτε έφερε και την Δημοκρατία στην Ελλάδα… Αυτό, ίσως μας κάνει να στρέψουμε συνειδητά το βλέμμα μας με σεβασμό και ίσως με ντροπή… Νοτιοανατολικά, σε μια κοντινή αδελφή Ελληνική πατρίδα, χωρισμένη, βιασμένη, λεηλατημένη, προδομένη εγκαταλελειμμένητότε από Έλληνες ταγούς της μητέρας Ελλάδας, αλλά όχι από τον απλό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΔΕΛΦΟ ΛΑΟ, κανιβαλισμένη, που ακόμη μέχρι σήμερα έρημη και μόνη έχει το κεφάλι στο αδηφάγο ανθρωποφάγο στόμα της εγκληματικής Τουρκίας». Στην Κύπρο το 1974, δεν ηττηθήκαμε, αλλά προδοθήκαμε από Εφιάλτες, όπως οι 300 του Λεωνίδα…. Ω ΞΕΙΝ ΑΓΓΕΛΛΕΙΝ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙΝ ΟΤΙΤΗΔΕ ΚΕΙΜΕΘΑ ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ…. «Ας διαχωρίσουμε επί τέλους την ήρα απ΄ το στάρι…..!» Βασίλης Αντωνάς – Συγγραφέας – Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής. Αθήνα.

Σαράντα χρόνια μετά, την 1η Αυγούστου 2004, στα αποκαλυπτήρια του μνημείου πεσόντων της επικής νικηφόρας μάχης της Τηλλυρίας το 1964, ο φίλτατος αείμνηστος ηρωϊκός Στρατηγός, ταγματάρχης τότε, ιδρυτής και διοικητής της 31ης Μοίρας καταδρομών, Γεώργιος Καρούσος ανέφερε: «Σας βεβαιώνουμε, νεκροί συμπολίτες μας, ότι είμαστε έτοιμοι να λογοδοτήσουμε για τον απρόσφορο θάνατο σας. Έτοιμοι για όλα, όταν σε λίγο εκμετρώντας τον βίο μας, βρεθούμε απέναντι σας. Αλίμονο στους ανέτοιμους που ζουν με τις ψευδαισθήσεις ότι θα αποφύγουν το κολαστήριο της αδέκαστης ιστορίας, που επέρχεται ως καταλύτης και κριτής αδυσώπητος, για όσα έπραξαν εις βάρος αυτών που τους εμπιστεύτηκαν».