ΕΣΧΑΤΗ ΙΚΕΣΙΑ.

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΛΥΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΩΝ ΑΦΗΓΗΣΕΩΝ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΑΘΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. 600 σελ.

ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΝΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ. 1200 σελ.  ( Δύο τόμοι.)

ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΦΩΤΩΝ . 

Παρακαλώ σας δώστε μου θέλημαν ν’αρκινήσω, να πω τα Φωτοκάλαντα να σας τα ιστορήσω. Τζι αν έσιετε ευχαρίστηση τζιαι θέλ’ η όρεξή σας τα Φωτοκάλαντα να πω στη πόρτα τη δική σας (δις) Μυνήματα χαρούμενα ήρταμε να σας πούμε, πως ο Χριστός βαφτίζεται τζιαι να σας ευχηθούμε. Πως εν τα θεοφάνεια ανθρώπου σωτηρίαν, που καθαρίζουν τες ψυσιές από την αμαρτίαν. (δις) Σήμερον ήρτεν ο Χριστός στο άγιο ποτάμι τζιαι ζήτησε να βαφτιστεί από τον Ιωάννην. Θαύμα μεγάλον έγινεν απού δεν έσιει ταίριν, ανοίξασιν οι ουρανοί τζι εξέβην περιστέριν. (δις) Ήτουν το Πνεύμαν τ’Αγιον για να το μαρτυρήσει πως εβαφτίστην ο Χριστός π’ανατολήν ως δύσην. Δοξάζουμεν σε βασιλιά με τα θαυμάσιά σου τζιαι προσκυνούμεν Κύριε τα Θεοφάνειά σου. (δις) Ακούστε το Βαγγέλιο που του Χριστού το στομαν, όποιος εν εβαφτίστηκεν χάννει ψυσιήν τζιαι σώμαν. Εις τούντο αρκοντόσπιτον που δείξαν προθυμίαν π’ ακούσασιν τα κάλαντα με τόσην ευθυμίαν. (δις) Δώς τους Θεγέ μου τζιαι Χριστέ τζι αφέντρα Παναγία χρόνια πολλά τζιαι πλούσια να ζιουν με την υγείαν. Τζιαι του τζαιρού με το καλό να’ ρτούμεν να σας βρούμεν, χαρούμενους καλόκαρδους τα Φώτα να σας πούμεν. (δις) Τραγουδά ο Μιχάλης Τερλικάς ρ Παρακαλώ σας δώστε μου θέλημαν ν’αρκινήσω, να πω τα Φωτοκάλαντα να σας τα ιστορήσω. Τζι αν έσιετε ευχαρίστηση τζιαι θέλ’ η όρεξή σας τα Φωτοκάλαντα να πω στη πόρτα τη δική σας (δις) Μυνήματα χαρούμενα ήρταμε να σας πούμε, πως ο Χριστός βαφτίζεται τζιαι να σας ευχηθούμε. Πως εν τα θεοφάνεια ανθρώπου σωτηρίαν, που καθαρίζουν τες ψυσιές από την αμαρτίαν. (δις) Σήμερον ήρτεν ο Χριστός στο άγιο ποτάμι τζιαι ζήτησε να βαφτιστεί από τον Ιωάννην. Θαύμα μεγάλον έγινεν απού δεν έσιει ταίριν, ανοίξασιν οι ουρανοί τζι εξέβην περιστέριν. (δις) Ήτουν το Πνεύμαν τ’Αγιον για να το μαρτυρήσει πως εβαφτίστην ο Χριστός π’ανατολήν ως δύσην. Δοξάζουμεν σε βασιλιά με τα θαυμάσιά σου τζιαι προσκυνούμεν Κύριε τα Θεοφάνειά σου. (δις) Ακούστε το Βαγγέλιο που του Χριστού το στομαν, όποιος εν εβαφτίστηκεν χάννει ψυσιήν τζιαι σώμαν. Εις τούντο αρκοντόσπιτον που δείξαν προθυμίαν π’ ακούσασιν τα κάλαντα με τόσην ευθυμίαν. (δις) Δώς τους Θεγέ μου τζιαι Χριστέ τζι αφέντρα Παναγία χρόνια πολλά τζιαι πλούσια να ζιουν με την υγείαν. Τζιαι του τζαιρού με το καλό να’ ρτούμεν να σας βρούμεν, χαρούμενους καλόκαρδους τα Φώτα να σας πούμεν. (δις)

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς Στίχοι:

Κάτσε να φας κάτσε να πιεις κάτσε τον πόνο σου να πεις κάτσε να τραγουδήσεις και να μας καλοκαρδίσεις Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά ψηλή μου δεντρολιβανιά (κι αρχή) κι αρχή καλός μας χρόνος (Εκκλησιά) Εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνο Αρχή που βγήκε ο Χριστός Άγιος και πνευματικός (στη γη) στη γη να περπατήσει (και να μας) και να μας καλοκαρδίσει Άγιος Βασίλης έρχεται κι όλους μας καταδέχεται (από) από την Καισαρεία (συ σ’ αρχό) συ σ’ αρχόντισσα κυρία Βαστά εικόνα και χαρτί ζαχαροκάντιο, ζυμωτή (χαρτί) χαρτί και καλαμάρι (δες κι εμέ) δες κι εμέ το παλληκάρι Το καλαμάρι έγραφε τη μοίρα μου την έλεγε (και το) και το χαρτί ομίλει (άσπρε μου) άσπρε μου Άγιο Βασίλη Του χρόνου μας αρχή καλή και ο Χριστός μας οδηγεί κακία να αρνηθούμε μ’ αρετές να στολιστούμε.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ, ΠΙΣΤΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΑ  ΑΠΑΛΛΑΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΡΑΤΗ ΠΑΝΔΗΜΙΑ, ΤΑ ΚΑΚΑ ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΥΣ ΕΠΙΔΟΞΟΥΣ ΟΛΕΤΗΡΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ......

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΑΝΤΩΝΑ.

www.ledrastory.com

 

I

ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 1963. ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ. Γράφει ο Αντώνης Αντωνάς Μια παιδική Χριστουγεννιάτικη ιστορία, που με συγκινούσε από μικρό παιδάκι, ήταν η πασίγνωστη του Hans Christian Andersen, που μιλά για τα όνειρα και τις γιορτινές προσδοκίες και ελπίδες ενός κοριτσιού, που αντιμετωπίζει τον επικείμενο του θάνατο, μέσα στους παγωμένους δρόμους ενώ οι άνθρωποι γιόρταζαν στα στολισμένα τους σπίτια, κοντά στο τζάκι… Πουλούσε σπίρτα το φτωχό κοριτσάκι και στην προσπάθεια του να ζεσταθεί άναψε ένα και το άπλετο του φως την ζέστανε και της έφερε οράματα αγάπης, χριστουγεννιάτικα στολισμένα δέντρα…. και η μικρή με το φωτισμένο προσωπάκι ξεψύχησε παγωμένη, στη μέση του δρόμου, με ένα γαλήνιο ανεπανάληπτο παιδικό χαμόγελο…. Αφήνοντας πίσω της ιερά διδάγματα ανθρωπιάς και Χριστουγεννιάτικης αγάπης, ελπίδας και ειρήνης…. Πραγματικά ο Andersen με το διήγημα του αυτό δίνει διδάγματα ανθρωπιάς και απεικονίζει μια συγκινητική πραγματικότητα, που πρέπει όλοι να αφουγκραστούμε μεγάλοι και μικρά παιδιά και να απλώσουμε φιλόπονα και στοργικά τα χέρια σε όλα τα δυστυχισμένα αλλά και ηρωϊκά παιδιά που μας διδάσκουν σαν μεγάλοι φιλόσοφοι ανεπανάληπτα διδάγματα με τις αξιέπαινες τους πράξεις στον αγώνα της ζωής τους όλης…… Ας μας διηγηθεί εν συντομία και ο Άγιος Βασίλης της Κύπρου μια άλλη διδακτική ιστορία παιδική που, βασίζετε σε απόλυτα πραγματικά γεγονότα με διαφορετικό σενάριο….που αφήνει και αυτή ιερά και ανεπανάληπτα διδάγματα….από παιδάκια μικρούς ήρωες και ηρωϊδες…. Μια φορά και ένα καιρό τα Ματωμένα Χριστούγεννα του 1963 στην Κύπρο…. Η μικρή Αγγελίνα Γιωργούλλα ήταν 12 χρονών, όταν κακά ξωτικά ήρθαν στο όμορφο χωριό της την Ομορφίτα, ένα προάστιο της Λευκωσίας, για να την διώξουν με την οικογένεια της από το πατρικό τους σπίτι…. Φίλοι πολλοί κατέφθασαν για να υπερασπιστούν και την οικογένεια της μικρής Γιωργούλλας, αλλά και των άλλων αθώων παιδιών… Η μικρούλα ηρωίδα μεταμορφώθηκε σε άγγελο των υπερασπιστών της…., που πολεμούσαν τα διαβολικά ξωτικά …. Πανέξυπνη, μικρόσωμη, ευκίνητη και με ιδιαίτερο θάρρος μαζί με άλλα παιδάκια περνούσαν μέσα από τα λαγούμια και τις στοές που οδηγούσαν στα μετερίζια των φίλων, όπου με τόλμη πολεμούσαν και έδιωχναν τους βάρβαρους καλικαντζάρους…. Τους μετέφερε τροφή, όπλα, σφαίρες και αψηφούσε τις ομοβροντίες που έπεφταν γύρω της… Τραγουδούσε Χριστουγεννιάτικους ύμνους ..επι γης ειρήνη…. τραγουδούσε εμβατήρια…, τον εθνικό ύμνο…. Και αγέρωχη όρθια αέρινη νεράϊδα, περνούσε ανάμεσα στα χαλάσματα μέχρι να φτάσει στους αγαπημένους της υπερασπιστές…, που την λάτρευαν σαν δικό τους παιδί… Δυστυχώς για την μικρούλλα Γιωργούλλα το μοιραίο δεν άργησε να έρθει …..όσον και αν την προστάτευε ο θεός…, ήταν παράτολμη…, πετούσε σαν περιστέρι και τραγουδούσε…, με χαμόγελο αγγέλου… που εμψύχωνε τους αγωνιστές…., γαλήνη και θάρρος τους πρόσφερε… τις αιματοβαμμένες αυτές Άγιες μέρες…… . 

Μικρή μας αγγελίνα, αγάπη μας, παιδί μας που πας με τόσο θάρρος μέσα σε κόλαση φωτιάς και σιδήρου… Και όμως αψηφώντας τους πολυβολισμούς των κακών ξωτικών (Τούρκων) η μικρή άφοβη νεράϊδα μπαίνει σε διασταυρούμενα πυρά…. έπρεπε να δώσει τρόφιμα και πυρομαχικά στους πεινασμένους και άοπλους υπερασπιστές της, που τους ώφειλε ευγνωμοσύνη και αγάπη……Βγαίνει από το λαγούμι και τρέχει σαν ζαρκάδι ανάμεσα στους καπνούς και τη φωτιά, φορτωμένη στο αδύναμο σωματάκι της τα τρόφιμα και τα πυρομαχικά…. Την έχασε ακόμη και αυτό το Άγιο χέρι που ήταν η ασπίδα της όλες αυτές τις μέρες….. Οι Τούρκοι από απέναντι την εντοπίζουν και καθώς και άλλες φορές προσπάθησαν να δολοφονήσουν το παιδί φάντασμα…. την πολυβολούν άγρια…., φτάνει τρεκλίζοντας στο ελληνικό φυλάκιο…., ματωμένη η καρδούλα της…, αιματόβρεκτο το σωματάκι της …., πέφτει στα χέρια των εθελοντών…, πέφτει ηρωικά μαχόμενη…, ψέλνοντας τον Εθνικό Ύμνο… για την Λευτεριά της πατρίδας της και αφήνει την τελευταία της πνοή… η γαλήνη απλώνετε στο αγγελικό της παγωμένο προσωπάκι… Ένας άγγελος επί της γής…. τα δάκρυα των εθελοντών πυρακτωμένα καίνε τα άγια χώματα… Ο θάνατος της αγαπημένης τους μικρής Γιωργούλλας τους δίνει δύναμη και κουράγιο …. Τις επόμενες μέρες, το θείο πνεύμα της αδικοχαμένης μας αγγελίνας οδηγεί τους ήρωες εθελοντές και κατατροπώνουν τα κακά ξωτικά, τους βάρβαρους καλικάντζαρους, που μόλυναν και τα Χριστούγεννα μας και τα ιερά μας χώματα… Το πνεύμα και η θυσία της αγαπημένης Γιωργούλλας μέχρι σήμερα πλανάται αθάνατο στους έρημους δρόμους του αγαπημένου της χωριού και δίνει μηνύματα Λευτεριάς και αυταπάρνησης…. Η μικρή ηρωίδα αγγελίνα Γιωργούλλα συνάντησε στα ουράνια όλα τα Κυπριόπουλα παιδιά της Λευτεριάς. που έχυσαν το παιδικό τους αγνό αίμα για να ποτίσουν το δέντρο της Λευτεριάς της Κύπρου… Δεν ήταν λίγα… Την υποδέχτηκαν στον παιδικό Παράδεισο επίσης οι Άγγελοι …ο 16χρονος Γεώργιος Ψαράς που και αυτός καθώς βοηθούσε τους εθελοντές Τούρκος ελεύθερος σκοπευτής τον πυροβολεί στο στήθος…. Ο Γιώργος «έφυγε» την προηγούμενη μέρα στις 23/12/1963…. Την υποδέχεται ο μικρός 7 χρονος ήρωας Δημητράκης Δημητριάδης….καί άλλα παιδάκια ψέλνοντας Χριστουγεννιάτικους ύμνους.. ήταν όλα τα παιδιά εκεί που μεταμορφώθηκαν σε αγγέλους τα ματωμένα Χριστούγεννα του 1963…., που οι Τούρκοι βεβήλωσαν για ακόμη μια φορά… Το αθώο παιδικό αίμα στίγμα παραμένει μέχρι σήμερα στα ματοβαμμένα τους χέρια… Τα παιδιά μας, τα παιδιά της ηρωικής Κύπρου…, έκαναν Χριστούγεννα αγκαλιά με τον στοργικό πατέρα όλων τον Χριστό…. και γύρω τους οι Άγγελο του Παραδείσου…. έψελναν Χριστουγεννιάτικους ύμνους και τραγούδια… πλήθος στρατιάς ουρανίου έψαλλε και υμνούσε τον Θεό και έλεγε ΔΟΞΑ ΕΝ ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ… 

Το τελευταίο αναμμένο σπίρτο έγινε δάδα άσβεστη Ελευθερίας στα παιδικά χέρια της Γιωργούλλας μας και των άλλων αδικοχαμένων παιδιών μας….. Ας χύνει άπλετο Χριστουγεννιάτικο θείο φως για να μας φωτίζει και μας αφήνει εσαεί ιερά διδάγματα σε όλους μας μικρούς και μεγάλους… Τα δάκρυα μας ας ποτίζουν σαν αγίασμα την πονεμένη αιματοβαμμένη ιερή γη της Κύπρου και όλου του Ελληνισμού, για να μεγαλώνουν αειθαλή δέντρα Λευτεριάς… Τα μικρά παιδιά μας δίδαξαν Ιστορία….. ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΑΦΗΓΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΟΤΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΜΟΛΥΝΑΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 1963 ΤΑ ΙΕΡΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΒΟΡΕΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, ΠΟΥ ΕΣΩΣΑΝ ΟΙ ΟΛΙΓΟΙ ΗΡΩΙΚΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ…. Η ΜΙΚΡΗ 12 ΧΡΟΝΗ ΓΙΩΡΓΟΥΛΛΑ, ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΗΡΩΙΚΑ ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΤΗΣ 24ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1963, ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΟΝΑΧΟΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΠΟΥ ΔΙΕΜΕΝΕ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΤΑΣ… ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ. ΑΓΓΕΛΙΝΑ ΜΑΣ ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΜΑΧΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΜΑΣ….. *ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΝΤΩΝΑΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΠΡΟ.

«Θυμάμαι να διασχίζουμεν όλη την ελεύθερη Κύπρο οδικώς, αλλά και να κάνουμε βόλτες στις παραμεθόριες περιοχές της μοιρασμένης Λευκωσίας και να έχει μια ιστορία για τους αγώνες της ηρωϊκής Κύπρου για ΕΝΩΣΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σε κάθε της γωνιά. Σημάδια από σφαίρες, βλήματα και μισοσβησμένα συνθήματα για Ένωση και Ελευθερία, διακρίνονται ακόμα σε κάποιους τοίχους, που φανερώνουν την ηρωική αντίσταση του Κυπριακού λαού. Μάχες αυτοθυσίας, μέχρι εσχάτων, τα τελευταία πυρομαχικά, ο εχθρός με τα εκατοντάδες, αεροπλάνα, πλοία, τανκς και τους μυρίους Τούρκους βαρβάρους εισβολείς. Οι λιγοστοί Κύπριοι με αυτοθυσία αντιστάθηκαν με τα κυνηγετικά, τις τσουγκράνες και τον παμπάλαιο οπλισμό του ΒΠΠ…τα «καρυοφίλια». Ιστορίες για ηρωικούς Έλληνες Κύπριους και τους ολίγους Ελλαδίτες αδελφούς εθελοντές που εγκαταλείφθηκαν …. Και προδόθηκαν…. Ιστορίες προδοσίας και εγκατάλειψης, που θα έβαζαν πολλούς στην θέση, που πρέπει να τους κατατάξει η ιστορία…και που θα σταματούσαν για πάντα τις διάφορες εκδηλώσεις αποπροσανατολισμού, που στήνουμε κάθε χρόνο στην Ελλάδα, για να ξεχνάμε σιγά, σιγά την μεγάλη προδοσία εις βάρος της Ελληνικής Κύπρου το 74. Επιβεβλημένο ιστορικά πλέον, είναι να γίνονται εκδηλώσεις μνήμης και Εθνικής Ευγνωμοσύνης για την ηρωική εγκαταλελειμμένη Ελληνική Κύπρο, διότι όπως ανεξίτηλα η ιστορία κατέγραψε, η θυσία αυτής και μόνο, οπωσδήποτε έφερε και την Δημοκρατία στην Ελλάδα… Αυτό, ίσως μας κάνει να στρέψουμε συνειδητά το βλέμμα μας με σεβασμό και ίσως με ντροπή… Νοτιοανατολικά, σε μια κοντινή αδελφή Ελληνική πατρίδα, χωρισμένη, βιασμένη, λεηλατημένη, προδομένη εγκαταλελειμμένητότε από Έλληνες ταγούς της μητέρας Ελλάδας, αλλά όχι από τον απλό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΔΕΛΦΟ ΛΑΟ, κανιβαλισμένη, που ακόμη μέχρι σήμερα έρημη και μόνη έχει το κεφάλι στο αδηφάγο ανθρωποφάγο στόμα της εγκληματικής Τουρκίας». Στην Κύπρο το 1974, δεν ηττηθήκαμε, αλλά προδοθήκαμε από Εφιάλτες, όπως οι 300 του Λεωνίδα…. Ω ΞΕΙΝ ΑΓΓΕΛΛΕΙΝ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙΝ ΟΤΙΤΗΔΕ ΚΕΙΜΕΘΑ ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ…. «Ας διαχωρίσουμε επί τέλους την ήρα απ΄ το στάρι…..!» Βασίλης Αντωνάς – Συγγραφέας – Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής. Αθήνα.

Σαράντα χρόνια μετά, την 1η Αυγούστου 2004, στα αποκαλυπτήρια του μνημείου πεσόντων της επικής νικηφόρας μάχης της Τηλλυρίας το 1964, ο φίλτατος αείμνηστος ηρωϊκός Στρατηγός, ταγματάρχης τότε, ιδρυτής και διοικητής της 31ης Μοίρας καταδρομών, Γεώργιος Καρούσος ανέφερε: «Σας βεβαιώνουμε, νεκροί συμπολίτες μας, ότι είμαστε έτοιμοι να λογοδοτήσουμε για τον απρόσφορο θάνατο σας. Έτοιμοι για όλα, όταν σε λίγο εκμετρώντας τον βίο μας, βρεθούμε απέναντι σας. Αλίμονο στους ανέτοιμους που ζουν με τις ψευδαισθήσεις ότι θα αποφύγουν το κολαστήριο της αδέκαστης ιστορίας, που επέρχεται ως καταλύτης και κριτής αδυσώπητος, για όσα έπραξαν εις βάρος αυτών που τους εμπιστεύτηκαν».